اول: «عده ای اندک به طور سازماندهی شده در مراسم سالگرد رحلت امام(ره) به سید حسن خمینی اجازه صحبت کردن ندادند…»

مشکل از همین جا شروع می شود که همیشه عموم مردم، عده ای اندک خوانده می شوند. واقعا نمی دانم چرا برخی از خواص هیچکاه مردم را نمی بینند. اتفاقا در انتخابات 88 نیز عده ای اندک به طور سازماندهی شده به احمدی نژاد رای دادند! ندیدن عموم مردم و عده ای اندک پنداشتن آن ها بود که شد آنچه شد.

واقعا به مردمی که با وجود همه فشار ها همواره پشت انقلاب و رهبرشان ایستاده اند، افتخار می کنم. مردم با بصیرت شان لحظه های حساس را خوب درک می کنند و به موقع در میدان دفاع از ارزش های واقعی انقلاب-و نه ارزش های ساختگی- حاضر هستند.

دوم: برخی از رسانه ها سعی کردند پیام اصلی سالروز رحلت امام(ره) را با هیاهو به حاشیه ببرند و تنها به حاشیه های این مراسم بپردازند. پیام اصلی چیزی جز این نیست که:

«خود امام(ره) در بیانیات و وصیت نامه شان، به خوبی خط شان را مشخص کرده اند و نیازی به توضیح و تفسیر خط امام(ره) وجود ندارد. خط امام(ره) خط رسول الله است.

مردم به خوبی خط امام(ره) شان را دریافته اند و لازم نیست کسی به آنها خط دهد. اگر فردی پایش را فراتر بگذارد، توسط مردم  از صحنه انقلاب حذف خواهد شد، حتی اگر نوه امام(ره) باشد.»

سوم: بعضی وقت ها کینه احمدی نژاد بعضی ها را به جایی می رساند که… مثلا علی مطهری را به اینجایی که هست. این موضوع بیشتر از این ارزش صحبت کردن ندارد، ولی خیلی جای عبرت گرفتن دارد.

چهارم: انشقاق و درگیری در جبهه اصول گرایان در این شرایط که اصلاحات به فکر احیای سیاسی خود می باشد، هم آسیبی است برای پیشرفت کشور و هم برای جبهه اصول گرایان. دشمن از حربه«دامن زدن به اختلاف ها» نهایت استفاده را می کند. این روزها کوچکترین اختلاف های درون گفتمانی به بزرگترین جنجال های رسانه های مغرض تبدیل می شود. احمدی نژاد، لاریجانی، ناطق نوری، قالیباف، رضایی، باهنر، رسایی، حسینیان، نادران، رحیمی، مشایی، مطهری و ده ها شخصیت دیگر با وجود اختلاف های فراوان، خود را در جبهه اصول گرایان می دانند. با این حال خط، معیار و محک اصول گرایی تنها یک چیز است و بس: «پایبندی به ولایت». لذا اصول گرایان واقعی، مردمی بودند که در 9 دی، 22 بهمن و سالروز رحلت امام(ره) به صحنه آمدند. با این تعریف آیا آقای مطهری و برخی دیگر که از این نام نان می خورند، نباید در اصول گرایی خود تردید کند؟

پنجم: قطعا پرداختن گسترده به موضوع صحبت نکردن سید حسن خمینی در سالروز رحلت امام(ره) توسط رسانه های مختلف و صدور نامه ها و بیانیه های متعدد، با هدف مظلوم نمایی و تحریک احساسات برای حضور در راهپیمایی 22 و 25 خرداد صورت می گیرد که ان شا الله باز هم با عنایت حضرت بقیه الله و هوشیاری مردم، راه به جایی نخواهند برد و بر گمراهی و نفاق شان افزوده خواهد شد؛ هر چند که آرزومند هدایت شان هستیم. «فی قلوبهم مرض فزادهم الله مرضا»

به گزارش خبرنگار شبکه بی.بی (شبکه وابسته به نن جون شیخ شجاع) مهندس موسوی در مصاحبه ای به موضوع حمله کشتی آزادی به نظامیان اسرائیل پرداخته است.

موسوی با بیان اینکه وی نخست وزیر زمان امام(ره) بوده است، از حمله لباس شخصی ها و بسیجیان به نظامیان اسرائیل به شدت انتقاد کرد و اذعان داشت: «سربازان خداجوی اسرائیل در حالیکه در کشتی آزادی در جستجوی خدا بودند، مورد حمله افرادی لباس شخصی قرار گرفته اند. سرنشینان با چه اجازه ای در کشتی چاقوی میوه خوری حمل می کنند؟ نگهداری چاقوی میوه خوری در کشتی امنیت منطقه را به هم می زند و منافع آمریکا را تهدید می کند، لذا ما برای مبارزه با تروریسم باید با نگهداری سلاح در کشتی و رساندن آن به مردم غزه برخورد کنیم.»

نخست وزیر 8 سال دفاع مقدس در ادامه گفت: «این ما نیستیم که اسرائیل را انتخاب کرده ایم، بلکه این اسرائیل است که ما را انتخاب کرد.»

وی تجمعات شکل گرفته در سراسر جهان را تجمعاتی حکومتی خواند و ساندیس و اتوبوس را دارای نقشی کلیدی در معادلات سیاسی آینده دانست واظهار داشت: «جنگ جهانی سوم بر سر ساندیس و اتوبوس شکل خواهد گرفت.»

میرحسین با اشاره به تولید انبوه ساندیس و اتوبوس در ایران گفت: «مسئولین برای نشان دادن حسن نیت خود به آژانس بین المللی، تمام اتوبوس های خود را تحویل آژانس دهند تا آژانس بین المللی بتواند سرویس حمل ونقل بهتری به سراسر دنیا ارائه دهد.»

میرحسین موسوی با تاکید بر 8 سال نخست وزیری امام(ره) و اشاره به بسیجیان واقعی گفت: «در زمان دفاع مقدس من دستور دادم که با هواپیما برای مردم مظلوم اسرائیل کمک بفرستند ولی به این هواپیما حمله نشد، زیرا بسیجیان آن زمان، واقعی بودند و بسیجیان امروز پلاستیکی اند و چین تولید می کند و کیفیت اش پایین است. نظام هر موقع کم می آورد از چین به صورت انبوه بسیجی وارد می کند. اصلا ما برای همین می گوییم مرگ بر چین. چون به ما بسیجی های بی کیفیت می دهد.»

نخست وزیر امام(ره) با بیان اینکه وی 8 سال نخست وزیر امام(ره) بوده است گفت: «من خیلی نخست وزیر امام(ره) بوده ام و شما نمی دانید که من چقدر نخست وزیر امام(ره) بوده ام.»

وی با بیان اینکه چند نفر از سربازان اسرائیل به دست بسیجیان دستگیر شده اند، خواستار آزادی هرچه سریعتر آنان شد و گفت: «ما با کسی دعوا نداریم. ما تنها خواهان آزادی و عدالت هستیم. متاسفانه صدا و سیما و رسانه های وابسته، چهره ای ظالم از اسرائیل ارائه کرده اند، در حالیکه این موضوع اصلا حقیقت ندارد و به گفته همسرم (روشنفکرترین زن جهان) مردم اسرائیل لطیف ترین بندگان خدا هستند!»

گفتی است شیخ شجاع-که در انتخابات اخیر رقابت سنگینی با آرای باطله داشت- نیز در مصاحبه ای جداگانه با اشاره به اینکه از نزدیکان و نمایندگان امام(ره) بوده است و چند دونگ انقلاب به نام وی زده شده است، بیان کرد که براساس اطلاعات مستند، به سربازان اسرائیل تجاوز شده است.

وی در ادامه گفت: «سند و فیلم صحنه تجاوز به سربازان اسرائیل در زیرزمین خانه جعفر جان(جعفر پناهی) در حال ساخته شدن است و اگر سربازان گمنام مانع کار نشوند -با توجه به مذاکراتی که با وزارت فرهنگ و ارشاد شده است- تا چند روز دیگر آماده اکران در سینماهای سراسر کشور خواهد بود و برآورد ما این است که این فیلم از «پوپک و مش ماشاالله» و «تسویه حساب» فروش بیشتری خواهد داشت.»

بدلیل اینکه واژه «جنگ نرم» در خلال حوادث پس از انتخابات 88 وارد ادبیات جامعه شد، تصور عموم مردم و نخبگان از میدان این جنگ، عرصه سیاسی است. در حالیکه به نظر می رسد این واژه بیان کننده تهاجمی در عرصه فرهنگی می باشد و در ادامه تعابیری همچون «شبیخون فرهنگی»، «قتل عام فرهنگی»، «تهاجم فرهنگی» و «ناتوی فرهنگی» است که رهبر عزیز انقلاب از سال 70 تا امروز همواره به آن  تاکید داشته اند. در ادامه به برخی از مشکلات عرصه مقابله با تهاجم فرهنگی اشاره ای کوتاه شده است:

1. حرکت آهسته و استحاله تدریجی
تغییر فرهنگ، آداب و رسوم، عقاید، تفکرات و ارزش های یک جامعه، پدیده ای است که در بلند مدت انجام می گیرد و عموما تغییرات آن حس نمی شود و نسبت به آن عکس العمل نشان داده نمی شود. اگر شرایط فرهنگی فعلی جامعه را با 10 سال گذشته مقایسه کنیم، شاهد تغییرات گسترده ای در زمینه های مختلف هستیم، ولی در طی این سال ها هیچگاه این میزان تغییرات را حس نکرده ایم.

2. ویترینی ثابت و تغییراتی بنیادین و زیربنایی
تغییرات در حوزه فرهنگی، تغییراتی بنیادین و زیربنایی است. در واقع زیر ساخت ها و پایه های تفکرات را تغییر می دهد و با ویترین کاری ندارد. در نتیجه بعد از مدتی متوجه می شویم که محتوا کاملا تغییر کرده است و از یک ارزش تنها یک پوسته تهی و بی محتوا باقی مانده است که پس از مدتی آن ظاهر بی محتوا نیز کنار گذاشته می شود.

3. جامعه تهدید محور
عموم مردم و نخبگان جامعه ما تهدید محور هستند و مبنای عملکردشان، عملکرد و تحرکات دشمن است. تا زمانی که وجود دشمن و تحرکات آن را نبینند و احساس خطر نکنند دست به کاری نمی زنند. در نتیجه جامعه تهاجم فرهنگی را احساس نمی کند و نسبت به آن کاری انجام نمی دهد.

4. پیچیدگی و وابستگی مسائل فرهنگی به عوامل متعدد
به عنوان مثال عاملی مثل «ازدواج» به عنوان یکی از عوامل تاثیرگذار در موضوع «حجاب و عفاف»، خود وابسته به عوامل مختلفی از قبیل زیر است:
«گسترش آداب و رسوم، فرهنگ و تکلف های بیهوده» باعث گذاشتن شرط های عجیب و غریب از طرف خانواده ها می شود، همچنین هزینه های ازدواج را به مراتب بالا می برد. «مشکلات اقتصادی و پایین بودن درآمدها» باعث می شود که توانایی تامین هزینه ها وجود نداشته باشد. در نتیجه سن ازدواج جوانان بالا می رود و این موضوع تاثیر بسزایی در وضعیت «حجاب و عفاف» جامعه می گذارد.

5. حرکت کلی دنیا به سمت فساد
با وجود فطرت الهی در هر انسان ها و تمایل آن ها به انسانیت، فضایل اخلاقی، خداجویی و… حرکت کلی دنیا به سمت فساد، مادیگرایی و زندگی حیوانی می باشد و حرکت کردن در راستای معنویت، به شنا کردن در خلاف جهت آب می ماند.
آیه های 39 و 40 سوره حجر نیز بیانگر این موضوع است. در این آیه ها شیطان به خدا می گوید: «به یقین همه را گمراه می سازم، مگر بندگان خالصت را.»

6. ضعف و کوتاهی مسئولین
سردرگمی و بی تجربگی مسئولین، مشخص نبودن مسیر و نقشه راه فرهنگی کشور، ضعف در برنامه ریزی و مدیریت فرهنگی جامعه نیز عواملی هستند که نقش بسزایی در عدم مقابله درست با تهاجم فرهنگی داشته است.

نتیجه: تا زمانی که مشکل اصلی –یعنی مشکلات حوزه فرهنگی کشور- را درک نکنیم و جنگ و جهاد نرم را مربوط به حوادث پس از انتخابات بدانیم و نسبت به هشدارهای مکرر رهبر عزیز انقلاب در رابطه با تهاجم فرهنگی بی تفاوت باشیم، همواره با مشکلات و بحران های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی درگیر خواهیم بود و در صورت عدم برنامه ریزی، مدیریت، تدبیر و ورود دقیق و حساب شده به  این حوزه، انقلاب اسلامی در آینده با چالش های اساسی رو به رو خواهد بود.

1. موسوی  با اشاره به نزدیکی ایام رحلت امام خمینی تشییع جنازه بی نظیر و تاریخی ایشان که میلیون ها نفر در آن حضور داشتند را نشانی از پشتیبانی یک ملت از انقلاب و آنچه که در ۱۰ سال اول انقلاب افتاد دانست و گفت: بدون اینکه بخواهیم برخی اشکالات را نادیده بگیریم اما این موضوع نشانی از تحقق بسیاری از ارزش ها بود.
آقای موسوی شما در سخنان خود حضور میلیونی مردم در تشییع پیکر مطهر امام(ره) را نشانه پشتیبانی ملت از انقلاب دانسته اید؛ آیا حضور میلیونی مردم در 9 دی و 22 بهمن را ندیده اید و آن را نشانه پشتیبانی ملت از انقلاب نمی دانید؟

2. ابتدای جنگ خیل عظیم انسان های نورانی و ایثارگر که انقلاب برای ما به ارمغان آورده بود شاخص و نشانه ای بر حقانیت نظام ما بود. جبهه ها را همیشه نشان حقانیت راه خود می دانستیم و نیز علامتی از اینکه نظام در راستای آرمان هایش موفق بوده است. اما متاسفانه کم کم انحراف پیدا شد و در این سال های اخیر نیز مشکلات بسیاراساسی پیدا کرده ایم.
تا آن زمان که شما در انقلاب مسئولیتی داشتید، جبهه مبارزه با بیگانگان در 8 سال دفاع مقدس، شاخص و نشانه حقانیت نظام بود ولی زمانی که شما موفق به تصدی سمت ریاست جمهوری نشدید، اعتقاد پیدا کرده اید که نظام به بیراهه رفته است؟! چطور شد که جبهه هشت ماه مبارزه با بیگانگان و دشمنان کمربسته انقلاب را ندیدید و از آنها اعلام برائت نکردید؟

3. نظام در حال حرکت به سمت تک صدایی است به طوری که هیچ اندیشه دیگری را تحمل نمی کند. تک صدایی خود منجر به استبداد و دیکتاتوری می شود و هیچ کس نیست که نداند اضافه بر استبداد و دیکتاتوری تک صدایی مهم ترین عامل بازدارنده توسعه است.
آقای موسوی! استبداد، دیکتاتوری و خودرایی، عمل نکردن به همان قانون اساسی ای است که در اوایل انقلاب تصویب شد و در زمان نخست وزیری شما و سال های بعد همواره به آن عمل گردیده است. هرچند که در همان روزها، همسر شما مجلس خبرگان قانون اساسی را  مجلسی متشکل از روحانیون سنتی و فاقد صلاحیت های لازم برای تدوین قانون دانسته و اعلام کرده که در انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی تقلب شده است!

4. مهندس موسوی در بخش دیگری از سخنان خود به بیان نسبت جنبش سبز و آرمانهای انقلاب پرداخت و گفت: جنبش سبز برای آزادی و عدالت است. عدالت برای مردمی که انقلاب کردند و کشور با همه تنوع قومیت ها، فرهنگ هاو زبان های مختلف مال آنهاست و عدالت در وجوه اجتماعی،سیاسی و اقتصادی جزئی از حقوق آنهاست.
آقای موسوی! مردمی که از آنها سخن گفته اید، عقاید و دیدگاه های شان را در روزهای 9 دی و 22 بهمن اعلام کرده اند. لطفا مردم را به نفع خود مصادره نکنید. مردم چیز دیگری می گویند، لطفا بین مردم بیایید و گوش های تان را باز کنید. به اخبار و اطلاعاتی که از طریق سایت های دروغ پرداز به شما ارائه می شود اکتفا نکنید. عده زیادی از طرفداران شما که دیگران را به حضور در خیابان ها و اعتراض و تجمع فرا می خوانند، کیلومتر ها آنطرف آب زیر کولرگازی و پشت لپ تاپ نشسته اند و در حال خوردن آب پرتقال شان به نظریه پردازی برای جنبش سبز و تحریک مردم به مبارزه می پردازند و در آخر ماه حقوق شان به حساب بانکی ریخته می شود. به میان مردم بیایید تا صدای شعارها و میزان نفرت و کینه شان را از نزدیک حس کنید، نه از پشت لنز دوربین بی بی سی  و نه از زبان خبرنگار شبکه های بیگانه معلوم الحال.

5. زمانی آرزوی ما بود که زندانها خالی باشد و جشن بستن زندان اوین را بگیریم.
آقای موسوی! تا افرادی همچون شما و طرفداران تان وجود دارند که به قانون رسمی کشور هیچ پایبندی ای ندارند، برای رسیدن به قدرت حاضر به هر کاری هستند و برای اعلام موجودیت خود به پایگاه های نظامی حمله می کنند، شهر را به آشوب می کشانند، آتش سوزی ایجاد می کنند، امکانات عمومی را از بین می برند، به عزاداران و هیئات حسینی حمله می کنند و در نهایت فردی همچون شما آنها را افرادی خداجو می نامد، هیچگاه نمی توان درب زندان ها را بست و کشور را به آشوبگران سپرد. تا زمانی که شما این افراد را خداجو می دانید، دستگیری آنها نیز برخلاف آزادی و عدالت است؛ چرا که زندان جای افراد خداجو نیست!

6. موسوی شعار ها و اهداف جنبش سبز را ساده و روشن دانست و گفت: زمانی که می گوییم قانون اساسی مسئله روشن است…به طور قطع گسترش آگاهی بزرگترین ابزار جنبش است. ما با کسی نمی خواهیم دعوا کنیم. تنها از حقوق خود دفاع می کنیم و ابزارمان همان آگاهی رسانی به مردم است.
آیا شما در حوادث پس از انتخابات به قانون اساسی پایبند بوده اید که امروز حرف از قانون اساسی می زنید؟ آیا قانون اساسی تا زمانی قابل احترام و اجرا می باشد که مطابق با منافع و مصالح شما باشد؟
ما هم با شما موافق هستیم: آگاهی رسانی به مردم مشکلات را حل می کند. چرا که مردم بیشتر با چهره واقعی نفاق آشنا می شوند.

7. آنها طاقت ندارند یک وبلاگ معمولی را آزاد ببینند و امروز هیچ رسانه ای حتی در سطح مجازی نیست که در اختیار ما باشد و از فیلترینگ در امان مانده باشد.
آقای موسوی! فراموش کرده اید که در زمان نخست وزیری تان چگونه مطبوعات را تحت فشار قرار می دادید و شخص شما تحمل مطرح شدن کوچک ترین انتقادی را نداشت و انتقادات را با برخوردهای تند پاسخ می دادید؟ چه شده است که امروز -با وجود رسانه های رسمی و غیر رسمی طرفدار جنبش سبز که از جوسازی و بیان هر مطلبی که صحت و سقم آن مشخص نیست ابایی ندارند- همچنان ناراحت هستید؟ اخبار شما را که شبکه های معروف همچون بی بی سی فارسی به طور رایگان پوشش می دهند، پس نگران چه هستید؟ آیا به جز این است که این موضوعات را حربه هایی برای تحریک احساسات مردم، مظلوم نمایی و عوض کردن جایگاه متهم وشاکی یافته اید؟

8. مردم مبارزه کرده اند .خون دل خورده اند تا به عدالت و آزادی برسند تا استبداد و خودرایی نباشد.
آقای موسوی! چگونه از مبارزه و خون دل خوردن در راه انقلاب سخن می گویید درحالیکه خانواده های شهدا و افرادی که برای این انقلاب خون داده اند بارها حمایت خود از نظام و رهبری و بیزاری شان از بیگانگان و آشوبگران را فریاد زده اند. شمایی که در کوران مشکلات، مبارزات و جنگ تحمیلی در سال های اول انقلاب با بهانه های واهی بارها استعفا داده اید تا جایی که حضرت امام خمینی(ره) شما را مورد سرزنش قرار دادند که «در این شرایط کشور چه زمان استعفا دادن است؟» و پس از آن به مدت 20 سال از صحنه خدمت به انقلاب دور بوده اید، چگونه این مسائل را مطرح می کنید؟

9. این بگیر و ببند ها مسئله را حل نمی کند مگر با به زندان انداختن شما رژیم سقوط نکرد؟ رژیم سقوط کرد و من اثرات این دستگیری ها را به خاطر دارم ولی پرسش این است که آیا این دستگیری ها توانست رژیم شاهنشاهی را حفظ کند؟
آقای موسوی! چیزی که باعث سقوط نظام شاهنشاهی شد، ظلم بود. چه ظلمی بزرگ تر از دیکتاتوری عده ای معدود و صاحبان قدرت، ثروت و تریبون در نپذیرفتن رای مردم و به آشوب کشیدن کشور؟ عدالت نظام اسلامی، برخورد کردن با این ظلم و بدعت بزرگ است. مگر نه این است که عمده افرادی که به شما رای داده بودند پس از آرام و شفاف شدن فضا، حقیقت را دریافتند و از شما و طرفداران تان جدا شدند. آیا برخورد نکردن با عده ای که رای ملت را نادیده می گیرند و بوسیله قدرت، ثروت و رسانه نظام را تحت فشار قرار می دهند، ظلم به میلیون ها نفر نیست؟ و آیا آن روستایی که تریبونی برای بیان اعتراض خود ندارد باید از حق مسلم خود بگذرد؟

آتش شهوتِ مقام، جاه طلبی و لجبازی انسان را به منجلاب فساد و تباهی می کشاند و دست و پا زدن در این باتلاق، باعث بیشتر فرو رفتن می گردد. نیاز امروز شما مطرح شدن است. آیا این مطرح شدن ارزش آن را دارد تا از اعدام عوامل کشتار هموطنان تان حمایت کنید؟

آقای موسوی! تنها بیگانگان، ضد انقلاب های فراری آن طرف آب و گروهک های منافقین تا آخر خط با شما می مانند و پس از آنکه بیشترین استفاده را از این جریان بردند، شما را مثل یک دستمال کثیف دور می اندازند. پس، از تاریخ عبرت بگیرید، هرچند که به آن امیدی نداریم.

چندی پیش برخی از رسانه ها، خبری مبنی بر انتقال مجید توکلی به سلول انفرادی و اعتصاب غذای وی منتشر کردند. پس از آن خبر انتشار بیانیه دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و تهران روی رسانه ها قرار گرفت. در این بیانیه ها مسئولین کشور تهدید شده اند که در صورت آزاد نشدن مجید توکلی امتحانات پایان ترم را لغو خواهیم کرد!

فارغ از اینکه صحت و سقم اخبار بیان شده، توجه به چند نکته در این رابطه ضروری است:
1. هیچ یک از تشکل های رسمی دانشگاه امیرکبیر چنین بیانیه ای منتشر نکرده اند و به طور کلی افراد ضد انقلاب در دانشگاه امیرکبیر تشکل و پایگاه دانشجویی ندارند و آخرین بار در سال 85 چنین بیانیه هایی از تریبون رسمی انجمن اسلامی (انجمن اسلامی طیف علامه که منحل و غیر قانونی اعلام شد) منتشر شده است.

2. اواخر ترم گذشته نیز عده ای با جوسازی های گسترده، تبلیغات و پخش شبنامه در خوابگاه ها قصد داشتند مانع برگزاری امتحانات گردند. این افراد با تجمع، صحبت و هماهنگی با برخی از اساتید، هجوم به برخی از جلسات امتحان و کشیدن برگه از زیر دست دانشجویان سعی داشتند تا مانع برگزاری امتحانات شوند ولی عموم دانشجویان از این حرکت استقبال نکرده و به جز معدودی از امتحانات که با هماهنگی استاد به چند روز بعد موکول شد، بقیه امتحانات برگزار گردید.3. در ادامه قسمتی از گزارش رسمی معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه امیرکبیر در رابطه با امتحانات آورده شده است:
«تمامی این شایعات منجر به فرصت طلبی و پخش تعدادی شب نامه و اطلاعیه مبنی بر این شد که ” روز شنبه 88/10/12 در اعتراض به حمله به خوابگاه ها تجمعی جلوی ساختمان آموزش برگزار شده و امتحانات نیز برگزار نمی شود” و خواستار حضور در تجمعات اعتراضی شدند. شنبه صبح تجمعی درجلوی ساختمان آموزش برگزار نشد و عده ای که می خواستند امتحانات را به بهانه های غیرواقعی دچار مشکل کنند واز ایراد تهمت های بی اساس و خلاف واقع نیز ابایی نداشتند با کارهایی مثل آتش زدن فهرست دانشجویان نیز نتوانستند مانع برگزاری امتحانات عمومی و پایه شوند به ناچار در بعض دانشکده ها حضور یافتند و كار خود را ادامه دادند. در داخل چند دانشکده، بعضی امتحانات برگزار نشد و لغو گردید، درروزهای بعد کم‌کم از این تعداد کاسته و تعداد امتحانات برگزارنشده نیز کمتر شد. اساتید هم با دلسوزی مشغول برگزاری امتحانات بودند. وقتی اندکی از هیجانات کاسته شد و واقعیات نیز آشکار گردید، درهفته دوم تعداد امتحانات برگزارنشده به چند عدد رسید.
از حدود 700 امتحان که در دانشگاه برگزار می شود، تعداد 25 امتحان برگزار نگردید و تعداد 29 امتحان نیز با تعداد شرکت کنندگان بسیارکم برگزار شد، به تعبیر دیگر 92 درصد امتحانات بدون مانع برگزار گردید و در برگزاری کمتر از 8 درصد امتحانات مشکل وجود داشت. تعداد کل دانشجویان غایب نیز در این امتحانات 5 درصد کل دانشجویان بود؛ و تنها در 4 دانشکده آمار امتحانات برگزارنشده بیشتر از سه امتحان بود.»

4. در همان روزها همین رسانه هایی که امروز از وضعیت وخیم مجید توکلی در زندان گزارش می دهند، اذعان داشتند که اکثر امتحانات دانشگاه امیرکبیر لغو شده است و عموم دانشجویان در اعتراض به دستگیری مجید توکلی و حمله به خوابگاه های دانشجویی در جلسات امتحان حاضر نشده اند. در این میان شبکه بی بی سی فارسی نیز برای عقب نماندن از دیگر رسانه ها به پوشش این خبر پرداخت.

5. مجید توکلی در روز 16 آذر سخنانی تند و رکیک علیه مسئولین انقلاب و ارزشهای آن ایراد کرد و به همراهی افرادی که از بیرون دانشگاه آورده بود قصد به آشوب کشیدن دانشگاه را داشت. وی پس از پایان برنامه به شورای صنفی دانشکده معدن رفت و با سر کردن چادر و مقنعه قصد داشت با لباس زنانه از دانشگاه خارج شود که توسط نیروی انظامی دستگیر شد.

6. برخی از رسانه های بیگانه قصد دارند برخی دانشجویان را چهره کنند و آنان را قهرمانان مقابله با نظام جلوه دهند. در حالیکه ماهیت واقعی این افراد برای دانشگاهیان مشخص شده است. این رسانه ها قصد دارند با مبارز جلوه دادن مجید توکلی، ننگ و آبروریزی خروج وی از دانشگاه با لباس زنانه را به فراموشی بسپارند و روحیه از بین رفته طرفداران وی را که از این حرکت وی بسیار ناراحت و سرخورده اند، بازگردانند.

7. به نظر می رسد عده ای قصد دارند با نزدیک شدن به سالروز انتخابات به بهانه های مختلف امتحانات دانشگاه ها را لغو کنند و با فراغ بال و فرصت کافی به تجمع و به آشوب کشیدن دانشگاه و جامعه بپردازند.

امسال در سالروز رحلت حضرت امام خمینی(ره) می خواهیم بزرگترین نماز جمعه کشور بلکه کره زمین را برگزار کنیم. اصلا می خواهیم بزرگترین نماز جمعه کهکشان راه شیری را برگزار کنیم و برای سیارت دیگر هم اتوبوس بگذاریم تا در مراسم رحلت امام (ره) شرکت کنند و بیشمار بودن خود را بار دیگر اثبات کنیم. اصلا مردم ما آنقدر خوب و قانع اند که تنها برای یک ساندیس از شهر های شان به تهران می آیند. ساندیس چه قابل دارد، ناهار هم می دهیم. پول نفت را بر سر سفره مردم می آوریم، بهتر از این است که پول نفت را دودستی به بیگانگان بدهیم. با تمام کارخانه های تولیدکننده ساندیس قرارداد بسته ایم و کارمند های ادارت دولتی و سپاه را مجبور به شرکت در برنامه می کنیم تا بار دیگر یک تجمعی حکومتی راه بیاندازیم و به قول داداش حسین به سران فتنه بگوییم که «غلط کردید بیشمارید». این ما هستیم که بیشماریم. شما در نظرسنجی های اینترنتی که هر فرد می تواند ده ها بار رای دهد هم بیشمار نیستید و مجله تایمز هم این موضوع را خوب می داند. می داند که «لیدی گاگا» از شما بیشمارتر است. حتی آرای باطله از شما بیشمارتر است. شما تنها در فحاشی کردن، ناسزا گفتن، آشوب طلبی و اغتشاش بی شمارید و مطالب تان تنها در «بالاترین»، بالاترین رای را دارد. به قول سران فتنه بروید در فیس بوک تجمع کنید. بازهم بنشینید در آنطرف آب و بگویید وعده ما روز قدس،وعده ما  13 آبان، وعده ما 16 آذر، وعده ما 22 بهمن، وعده ما چهارشنبه سوری، وعده ما 2 خرداد، وعده ما 22 خرداد، وعده ما به قیامت… نشسته اید آنطرف آب و نمی دانید که آب از سرتان گذشته است؛ دارید آب در هاون می کوبید.

ما نه تنها تجمعات مان بلکه تمام وجودمان حکومتی است. اصلا ما مزدوران نظام هستیم. مزدور جمهوری اسلامی بودن خیلی بهتر از مزدور آمریکا و اسرائیل بودن است. ما چکمه پوش هستیم و این چکمه پوشی را بهتر از پوشیدن چکمه های پاشنه بلند تنگ می دانیم.

اتفاقا شهدا، هم حکومتی بودند، هم مزدور و هم چکمه پوش. برای حکومت امام زمان به جبهه رفتند و  چه زیبا مزدشان را از اباعبدالله(ع) گرفتند. ما هم می گوییم بسیجی واقعی همت بود و باکری. اتفاقا همت و باکری هم چکمه پوش بودند و حکومتی. اصلا هرکس که حکومتی تر، مزدور تر و چکمه پوش تر باشد، بسیجی واقعی تری است.

در سالگرد رحلت امام مان برای تان فاتحه می خوانیم و به روح بلند امام و شهدا درود می فرستیم و با صدای بلند می گوییم که «غلط کردید بی شمارید»…

بحران های سال های اول انقلاب و تشکیل نیروی مقاومت بسیج
سال های اول انقلاب اسلامی با حوادث و رویدادهای متعددی از قبیل مبارزات مسلحانه گروهک های منافقین، ترورهای مسئولین، درگیری با گروه های تجزیه طلب در مناطق مرزی، عملیات تکاوران آمریکایی در طبس، کودتای نظامی نوژه و جنگ تحمیلی همراه بود. در همان سال های اول، نهادهایی جهت حفظ و حراست از نهال نوپای  انقلاب اسلامی تشکیل شد که از جمله می توان به تاسیس سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی و نیروی مقاومت بسیج اشاره کرد. تشکیل نیروی مقاومت بسیج مقارن است با سال 58 و اولین کارکرد آن را می توان در دوران دفاع مقدس مشاهده نمود.

ماموریت ویژه بسیج دانشجو و طلبه
فرمان تشکیل بسیج دانشجو و طلبه حاصل تدبیر و آینده نگری امام روح الله(ره) است که پس از پایان جنگ تحمیلی صادر می شود. در این فرمان کارکرد و ماموریت ویژه بسیج دانشجو و طلبه که فراتر از یک تشکیلات نظامی و  فراتر  از دوران جنگ است، تبیین می شود.

شروع تهاجم فرهنگی و دولت سازندگی
پس از آنکه دشمنان انقلاب از تهاجم نظامی ناامید می شوند، با تمام توان شروع به برنامه ریزی گسترده ای برای استحاله انقلاب می کنند. با وجود تاکیدهای مکرر رهبر عزیز انقلاب به مقوله تهاجم فرهنگی و تغییر میدان نبرد در اولین سال های پس از جنگ (ابتدای دهه هفتاد) این موضوع مورد توجه مسئولین انقلاب اسلامی قرار نمی گیرد. حضرت آقا بارها و بارها و با تعابیری مختلف این موضوع را مطرح می کنند و نسبت به آن هشدار می دهند ولی دولت سازندگی با توجه به وضعیت نا به سامان پس از جنگ شروع به بازسازی کشور می کند و سیاست های خود را با رویکرد توسعه اقتصادی طرح ریزی می کند؛ مسائل فرهنگی به حاشیه می رود و برخی از این سیاست ها به تنهایی عامل ایجاد فسادهای مختلفی می گردد.

«عده اى، سازندگى را با مادی گرایى اشتباه گرفته اند. سازندگى چیزى است، مادی گرى چیز دیگرى است. سازندگى یعنى كشور آباد شود، و طبقات محروم به نوایى برسند… این دو را با هم اشتباه نباید كرد. امروز عده اى به اسم سازندگى خودشان را غرق در پول و دنیا و ماده پرستى می كنند. این سازندگى است؟! آنچه كه جامعه ى ما را فاسد مى كند، غرق شدن در شهوات است؛ از دست دادن روح تقوا و فداكارى است؛ یعنى همان روحیه اى كه در بسیجی هاست. بسیجى باید در وسط میدان باشد تا فضیلت هاى اصلى انقلاب زنده بماند. دشمن از راه اشاعه ى فرهنگ غلط – فرهنگ فساد و فحشا- سعى مى كند جوان هاى ما را از ما بگیرد. کاری که دشمن از لحاظ فرهنگی می کند، یک «تهاجم فرهنگی»، بلکه باید گفت یک «شبیخون فرهنگی» یک «غارت فرهنگی»  و یک «قتل عام فرهنگی» است. امروز دشمن این كار را با ما مى كند.»
رهبر عزیز انقلاب 71/4/22

دولت اصلاحات  و هجمه به اصول و ارزش های انقلاب
پس از آن دولت اصلاحات با شعار توسعه سیاسی زمام امور را به دست می گیرد و دیدگاه های اجتماعی جدیدی را مطرح می کند که کاملا از الگوهای غربی برگرفته شده است و در برخی موارد به طور مستقیم فرهنگ و هویت ملی و مذهبی را هدف قرار داده است.
در این دوران به دلیل عدم همراهی اصلاحات با ارزش ها و اصول انقلاب اسلامی و سلطه این جریان در مجلس شورای اسلامی، کشور با بحران ها و مشکلات متعددی مواجه می شود.

عملکرد بسیج در دولت اصلاحات
عملکرد بسیج در این دوره به عنوان تشکیلاتی که حفاظت و تداوم انقلاب را به عهده دارد تحث تاثیر فضای جامعه به سمت حرکت های انفعالی و تدافعی پیش می رود و رنگ امنیتی-سیاسی پیدا می کند. همچنین فضای دانشگاه ها توسط ضد انقلاب و جریان های همفکر با دولت و مجلس قبضه می گردد و این جریان ها سعی به منزوی کردن بسیج دانشجویی می کنند.
بسیج به عنوان تشکیلاتی برای مقابله با بحران شناخته می شود و اتباط آن با بدنه عمومی اجتماع کم می شود و (در بدترین حالت) این تشکیلات دچار عمل زدگی و انفعال می گردد. تا جایی که هموراه به دفاع در مقابله هجمه های ضد انقلاب و  دشمنان داخلی می پردازد و فرصت انجام فعالیت های اثباتی و عمیق را پیدا نمی کند.
این موضوع به هیچ وجه به معنی زیر سئوال بردن فعالیت های گذشته بسیج نمی باشد، بلکه شاید شرایط و مقتضیات آن زمان چنین رویکردهایی را ایجاب می کرد. هرچند که رهبر عزیز انقلاب انتظار داشتند که از همان سال های اول پس
از جنگ، تغییر میدان و نحوه مبارزه توسط مسئولین و مردم درک شود، ولی این اتفاق نیفتاد.

شروع تغییر جغرافیای سیاسی و انتقال قدرت
در سال 82 با رای آوردن مقتدرانه افراد اصول گرا و انقلابی در شورای شهر تهران و  انتخاب فردی انقلاب و متدین به عنوان شهردار تهران اولین نشانه های تغییر جغرافیای سیاسی و انتقال قدرت از جریان های کارگزاران و اصلاح طلبان به اصول گرایان آشکار می شود. پس از آن رای آوردن مقتدرانه لیست آبادگران در مجلس هفتم این نشانه ها را تایید می کند و در نهایت با انتخاب آقای دکتر احمدی نژاد در سال 84، این جریان کامل می شود.
با خارج شدن کشور از بحران های سیاسی دوران اصلاحات و آرام شدن فضای جامعه، برخی از نیروهای انقلابی و مسئولین به خود آمده و بعد از 14 سال از هشدارهای رهبر انقلاب، برخی نشانه های تهاجم فرهنگی را درک می کردند.

مشکلات فرهنگی، زمینه ساز مشکلات دیگر
مسئله حائز اهمیت اینجاست که مسائل فرهنگی نسبت به مسائل اقتصادی و سیاسی عمق،ریشه و گستردگی بیشتری دارند و بسیاری از مشکلات اقتصادی، سیاسی، امنیتی، اجتماعی و… ناشی از مشکلاتی است که در حوزه فرهنگ رخ می دهد و سال ها بعد به صورت های دیگر نمود پیدا می کند.

بسیج و نیاز امروز
به نظر می رسد در شرایط فعلی (و در حالی که بیش از 19 سال از شروع تهاجم فرهنگی و تغییر روش تهاجم دشمن می گذرد) نیروی مقاومت بسیج (بخصوص بسیج دانشجو و طلبه به عنوان نیروهای فکری این تشکیلات و خط شکنان میدان جهاد نرم) باید به جای نگاه سیاسی-امنیتی، بیشتر به نگاه اجتماعی-فرهنگی توجه نماید و به نقش آفرینی متناسب با تهاجم فرهنگی و جنگ افکار و عقاید بپردازد. همچنین این تشکیلات باید از فعالیت های عملیاتی و میدانی، آفت عمل زدگی و حرکات های انفعالی و تدافعی (البته در بدترین حالت)، به فعالیت های فکری و طرح و برنامه ای روی آورد، تحقق اهداف و چشم اندازهای انقلاب را دنبال نماید و در حوزه افکار و عقاید، ابتکار عمل و نبض جامعه و حتی جهان اسلام را بدست گیرد.
بیم این می رود که در سال های اخیر نیز از کارهای اصلی انقلاب باز بمانیم و فرصت و تمرکز خود را همچنان صرف حرکت های انفعالی و تدافعی از قبیل پاسخ به شبهات، برخورد با تجمعات و مشغولیت های مربوط به انتخابات کنیم و وقتی به خود بیاییم که جبهه مخالف انقلاب از این فرصت برای بازسازی خود و آماده شدن برای عرصه های بعدی استفاده کرده باشد. باید مواظب بود تا درگیر بازی هایی که دشمن برای سرگرم کردن، به خود مشغول کردن و باز ماندن از مسائل اساسی جهان اسلام طراحی می کند، نشویم.
مسئله دیگری که بنای تشکیلات بسیج بر آن استوار است و باید به آن تکیه کرد، جایگاه مردمی و اجتماعی آن می باشد. بسیج باید در عمق جامعه و بین آحاد مردم به فعالیت بپردازد. نمونه بسیار موفق آن اردوهای جهادی می باشد. شاید تغییر نام و ساختار نیروی مقاومت بسیج(به عنوان یکی از نیروهای پنجگانه سپاه) به سازمان بسیج مستضعفین و انتخاب سردار نقدی به عنوان فرمانده آن، تدبیری برای تثبیت دیدگاه های فوق باشد. ان شا الله.

و اما سئوالی که شاید سال های سال به آن جواب ندهید:
شما که خود را خدایان منطق، اندیشه و گفتگو می دانید، شما که خود را طرفداران آزادی بیان و اندیشه می دانید، شما که خود را روشنفکران ستم دیده از متحجران می دانید، شما که خود را قربانی ظلم و دیکتاتوری و استبداد می نامید، چرا هر گاه فرصتی برای ابراز دیدگاه های تان در فضایی آرام و بدور از هیایو و جنجال فراهم گردید پا پس کشیدید و میدان را خالی کردید. شما که برای تجمعات و لشگر کشی ها وجنجال آفرینی ها همیشه حاضر هستید و میدان را خالی نمی کنید، چرا در میدان گفتگو و روشن شدن حقایق لرزه به بدنتان افتاده و وحشت وجودتان را گرفته است؟ چه شده است که در این میدان سکوت کرده اید و دیگر بلبل زبانی نمی کنید؟
اما من خوب می دانم جواب این سئوال ها را:
شما پایه های تفکرات خود را سست یافته اید و خوب فهمیده اید که روشن شدن حقایق کمکی به پیشبرد اهداف تان نمی کند. هر چه می خواهید برای خود بهانه های واهی از قبیل برخورد کمیته انضباطی دانشگاه درست کنید. چطور می شود که در تجمعات دانشگاه، از شعار های تند و ساختار شکنانه ای که نسبت به مسئولین، اصول و ارزشهای اتقلاب اسلامی سر می دهید واهمه ای ندارید ولی از اظهار نظر در جلساتی که به خاطر آن حتی با یک نفر هم برخورد نشده است، واهمه دارید. این ها بهانه هایی است کودکانه که هر عضوی از جامعه دانشگاهی به مضحک بودن آن اذعان دارد.
راستی چه کسی از روشن شدن حقایق وحشت دارد؟ ما یا شما؟

پی نوشت: در دانشگاه امیرکبیر که سال های گذشته(پیش از سال 85) مهد حرکات های تند، تجمعات و آشوب های ضدانقلاب بوده است، طی چند ماه اخیر جلسات کرسی های آزاد اندیشی در قالب گفتگوهای دانشجویی و مناظره با موضوعات مختلف برگزار می شود و این جلسات فرصتی است تا هرکس در فضایی آرام و فارغ از هیاهو و جنجال آفرینی دیدگاه های خود را مطرح کند.

مطالب مرتبط:
آئین نامه برنامه مناظره دانشجویی
گفتگوی آزاد دانشجویی با موضوع «انقلاب
اسلامی؛ در مسیر یا خارج از مسیر؟»
گفتگوی آزاد دانشجویی با
موضوع «وارثان خط امام»
مناظره و گفتگوی دانشجویی با موضوع «اسلام و
لیبرالیسم»
گفتگوی آزاد
دانشجویی با موضوع «نظام حقوق زن در اسلام و ایران»