اندک های با بصیرت

اول: «عده ای اندک به طور سازماندهی شده در مراسم سالگرد رحلت امام(ره) به سید حسن خمینی اجازه صحبت کردن ندادند…»

مشکل از همین جا شروع می شود که همیشه عموم مردم، عده ای اندک خوانده می شوند. واقعا نمی دانم چرا برخی از خواص هیچکاه مردم را نمی بینند. اتفاقا در انتخابات 88 نیز عده ای اندک به طور سازماندهی شده به احمدی نژاد رای دادند! ندیدن عموم مردم و عده ای اندک پنداشتن آن ها بود که شد آنچه شد.

واقعا به مردمی که با وجود همه فشار ها همواره پشت انقلاب و رهبرشان ایستاده اند، افتخار می کنم. مردم با بصیرت شان لحظه های حساس را خوب درک می کنند و به موقع در میدان دفاع از ارزش های واقعی انقلاب-و نه ارزش های ساختگی- حاضر هستند.

دوم: برخی از رسانه ها سعی کردند پیام اصلی سالروز رحلت امام(ره) را با هیاهو به حاشیه ببرند و تنها به حاشیه های این مراسم بپردازند. پیام اصلی چیزی جز این نیست که:

«خود امام(ره) در بیانیات و وصیت نامه شان، به خوبی خط شان را مشخص کرده اند و نیازی به توضیح و تفسیر خط امام(ره) وجود ندارد. خط امام(ره) خط رسول الله است.

مردم به خوبی خط امام(ره) شان را دریافته اند و لازم نیست کسی به آنها خط دهد. اگر فردی پایش را فراتر بگذارد، توسط مردم  از صحنه انقلاب حذف خواهد شد، حتی اگر نوه امام(ره) باشد.»

سوم: بعضی وقت ها کینه احمدی نژاد بعضی ها را به جایی می رساند که… مثلا علی مطهری را به اینجایی که هست. این موضوع بیشتر از این ارزش صحبت کردن ندارد، ولی خیلی جای عبرت گرفتن دارد.

چهارم: انشقاق و درگیری در جبهه اصول گرایان در این شرایط که اصلاحات به فکر احیای سیاسی خود می باشد، هم آسیبی است برای پیشرفت کشور و هم برای جبهه اصول گرایان. دشمن از حربه«دامن زدن به اختلاف ها» نهایت استفاده را می کند. این روزها کوچکترین اختلاف های درون گفتمانی به بزرگترین جنجال های رسانه های مغرض تبدیل می شود. احمدی نژاد، لاریجانی، ناطق نوری، قالیباف، رضایی، باهنر، رسایی، حسینیان، نادران، رحیمی، مشایی، مطهری و ده ها شخصیت دیگر با وجود اختلاف های فراوان، خود را در جبهه اصول گرایان می دانند. با این حال خط، معیار و محک اصول گرایی تنها یک چیز است و بس: «پایبندی به ولایت». لذا اصول گرایان واقعی، مردمی بودند که در 9 دی، 22 بهمن و سالروز رحلت امام(ره) به صحنه آمدند. با این تعریف آیا آقای مطهری و برخی دیگر که از این نام نان می خورند، نباید در اصول گرایی خود تردید کند؟

پنجم: قطعا پرداختن گسترده به موضوع صحبت نکردن سید حسن خمینی در سالروز رحلت امام(ره) توسط رسانه های مختلف و صدور نامه ها و بیانیه های متعدد، با هدف مظلوم نمایی و تحریک احساسات برای حضور در راهپیمایی 22 و 25 خرداد صورت می گیرد که ان شا الله باز هم با عنایت حضرت بقیه الله و هوشیاری مردم، راه به جایی نخواهند برد و بر گمراهی و نفاق شان افزوده خواهد شد؛ هر چند که آرزومند هدایت شان هستیم. «فی قلوبهم مرض فزادهم الله مرضا»

نخست وزیر و نماینده امام حمله به نظامیان اسرائیل را محکوم کردند

به گزارش خبرنگار شبکه بی.بی (شبکه وابسته به نن جون شیخ شجاع) مهندس موسوی در مصاحبه ای به موضوع حمله کشتی آزادی به نظامیان اسرائیل پرداخته است.

موسوی با بیان اینکه وی نخست وزیر زمان امام(ره) بوده است، از حمله لباس شخصی ها و بسیجیان به نظامیان اسرائیل به شدت انتقاد کرد و اذعان داشت: «سربازان خداجوی اسرائیل در حالیکه در کشتی آزادی در جستجوی خدا بودند، مورد حمله افرادی لباس شخصی قرار گرفته اند. سرنشینان با چه اجازه ای در کشتی چاقوی میوه خوری حمل می کنند؟ نگهداری چاقوی میوه خوری در کشتی امنیت منطقه را به هم می زند و منافع آمریکا را تهدید می کند، لذا ما برای مبارزه با تروریسم باید با نگهداری سلاح در کشتی و رساندن آن به مردم غزه برخورد کنیم.»

حوزه فرهنگ،حوزه اساسی چالش های آینده انقلاب

مقدمه: به نظر می رسد آن چیزی که برای جامعه امروز ما اهمیت فوق العاده و حیاتی دارد و توجه نکردن به آن، انقلاب اسلامی را دچار مشکلات و بحران های اساسی می کند، نه مسائل سیاسی است و نه مسائل اقتصادی؛ بلکه مشکلات فرهنگی است که اگر برای حل آن ها فکر نشود، یقینا آینده کشور را دچار مشکل خواهد کرد و عاملی برای ایجاد مشکلات در حوزه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خواهد بود.

بدلیل اینکه واژه «جنگ نرم» در خلال حوادث پس از انتخابات 88 وارد ادبیات جامعه شد، تصور عموم مردم و نخبگان از میدان این جنگ، عرصه سیاسی است. در حالیکه به نظر می رسد این واژه بیان کننده تهاجمی در عرصه فرهنگی می باشد و در ادامه تعابیری همچون «شبیخون فرهنگی»، «قتل عام فرهنگی»، «تهاجم فرهنگی» و «ناتوی فرهنگی» است که رهبر عزیز انقلاب از سال 70 تا امروز همواره به آن  تاکید داشته اند. در ادامه به برخی از مشکلات عرصه مقابله با تهاجم فرهنگی اشاره ای کوتاه شده است:

به بهانه سخنان اخیر موسوی در جمع زندانیان سیاسی قبل از انقلاب

1. موسوی  با اشاره به نزدیکی ایام رحلت امام خمینی تشییع جنازه بی نظیر و تاریخی ایشان که میلیون ها نفر در آن حضور داشتند را نشانی از پشتیبانی یک ملت از انقلاب و آنچه که در ۱۰ سال اول انقلاب افتاد دانست و گفت: بدون اینکه بخواهیم برخی اشکالات را نادیده بگیریم اما این موضوع نشانی از تحقق بسیاری از ارزش ها بود.
آقای موسوی شما در سخنان خود حضور میلیونی مردم در تشییع پیکر مطهر امام(ره) را نشانه پشتیبانی ملت از انقلاب دانسته اید؛ آیا حضور میلیونی مردم در 9 دی و 22 بهمن را ندیده اید و آن را نشانه پشتیبانی ملت از انقلاب نمی دانید؟

2. ابتدای جنگ خیل عظیم انسان های نورانی و ایثارگر که انقلاب برای ما به ارمغان آورده بود شاخص و نشانه ای بر حقانیت نظام ما بود. جبهه ها را همیشه نشان حقانیت راه خود می دانستیم و نیز علامتی از اینکه نظام در راستای آرمان هایش موفق بوده است. اما متاسفانه کم کم انحراف پیدا شد و در این سال های اخیر نیز مشکلات بسیاراساسی پیدا کرده ایم.
تا آن زمان که شما در انقلاب مسئولیتی داشتید، جبهه مبارزه با بیگانگان در 8 سال دفاع مقدس، شاخص و نشانه حقانیت نظام بود ولی زمانی که شما موفق به تصدی سمت ریاست جمهوری نشدید، اعتقاد پیدا کرده اید که نظام به بیراهه رفته است؟! چطور شد که جبهه هشت ماه مبارزه با بیگانگان و دشمنان کمربسته انقلاب را ندیدید و از آنها اعلام برائت نکردید؟

3. نظام در حال حرکت به سمت تک صدایی است به طوری که هیچ اندیشه دیگری را تحمل نمی کند. تک صدایی خود منجر به استبداد و دیکتاتوری می شود و هیچ کس نیست که نداند اضافه بر استبداد و دیکتاتوری تک صدایی مهم ترین عامل بازدارنده توسعه است.
آقای موسوی! استبداد، دیکتاتوری و خودرایی، عمل نکردن به همان قانون اساسی ای است که در اوایل انقلاب تصویب شد و در زمان نخست وزیری شما و سال های بعد همواره به آن عمل گردیده است. هرچند که در همان روزها، همسر شما مجلس خبرگان قانون اساسی را  مجلسی متشکل از روحانیون سنتی و فاقد صلاحیت های لازم برای تدوین قانون دانسته و اعلام کرده که در انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی تقلب شده است!

سایت «بالاترین»، آنچه که نیست

براساس ادعاهای سایت «بالاترین»، مدیریت این سایت بر پایه آزادی و دموکراسی است و فضایی برای مطرح شدن نظرات مختلف فراهم آورده است! در این رابطه چند نکته قابل تامل می باشد:
1. ثبت نام و عضویت در این سایت (که مبنای هر فعالیتی از قبیل قرار دادن لینک، نظر دادن، اعلام مخالفت یا موافقت با لینک های دیگران و… می باشد) آزاد نمی باشد و تنها افراد خاصی می توانند با دعوت نامه در این سایت عضو شوند.
2. صحت و سقم مطالب سایت هیچ گاه بررسی نمی شود و هر مطلبی از هر وبلاگی می تواند روی سایت قرار گیرد.
3. به طور کلی مطالب، نظرها و لینک هایی که در این سایت قرار می گیرد، کاملا ضد نظام و کشور است و فضای عمومی سایت به یک فضای رادیکال و تند تبدیل شده است.
4. توهین، فحش دادن های رکیک، تهمت زدن، قرار دادن مطالب دروغ و غیر واقعی و جوسازی در اکثر مطالب دیده می شود تا جایی که هر مطلبی که در آن بیشتر به مسئولین کشور و ارزش های انقلاب توهین شده و تندتر باشد راحت تر به لینک های صفحه اول(لینک هایی که مورد توجه اعضا قرار گرفته است) راه پیدا می کند و سایت به فضایی تبدیل شده است که به هیچ وجه تحمل شنیدن نظرات مخالف وجود ندارد.

پروژه لغو امتحانات، تهدیدی که محقق نشد

چندی پیش برخی از رسانه ها، خبری مبنی بر انتقال مجید توکلی به سلول انفرادی و اعتصاب غذای وی منتشر کردند. پس از آن خبر انتشار بیانیه دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و تهران روی رسانه ها قرار گرفت. در این بیانیه ها مسئولین کشور تهدید شده اند که در صورت آزاد نشدن مجید توکلی امتحانات پایان ترم را لغو خواهیم کرد!

فارغ از اینکه صحت و سقم اخبار بیان شده، توجه به چند نکته در این رابطه ضروری است:
1. هیچ یک از تشکل های رسمی دانشگاه امیرکبیر چنین بیانیه ای منتشر نکرده اند و به طور کلی افراد ضد انقلاب در دانشگاه امیرکبیر تشکل و پایگاه دانشجویی ندارند و آخرین بار در سال 85 چنین بیانیه هایی از تریبون رسمی انجمن اسلامی (انجمن اسلامی طیف علامه که منحل و غیر قانونی اعلام شد) منتشر شده است.

2. اواخر ترم گذشته نیز عده ای با جوسازی های گسترده، تبلیغات و پخش شبنامه در خوابگاه ها قصد داشتند مانع برگزاری امتحانات گردند. این افراد با تجمع، صحبت و هماهنگی با برخی از اساتید، هجوم به برخی از جلسات امتحان و کشیدن برگه از زیر دست دانشجویان سعی داشتند تا مانع برگزاری امتحانات شوند ولی عموم دانشجویان از این حرکت استقبال نکرده و به جز معدودی از امتحانات که با هماهنگی استاد به چند روز بعد موکول شد، بقیه امتحانات برگزار گردید.

نماز جمعه حکومتی سالروز رحلت امام

امسال در سالروز رحلت حضرت امام خمینی(ره) می خواهیم بزرگترین نماز جمعه کشور بلکه کره زمین را برگزار کنیم. اصلا می خواهیم بزرگترین نماز جمعه کهکشان راه شیری را برگزار کنیم و برای سیارت دیگر هم اتوبوس بگذاریم تا در مراسم رحلت امام (ره) شرکت کنند و بیشمار بودن خود را بار دیگر اثبات کنیم. اصلا مردم ما آنقدر خوب و قانع اند که تنها برای یک ساندیس از شهر های شان به تهران می آیند. ساندیس چه قابل دارد، ناهار هم می دهیم. پول نفت را بر سر سفره مردم می آوریم، بهتر از این است که پول نفت را دودستی به بیگانگان بدهیم. با تمام کارخانه های تولیدکننده ساندیس قرارداد بسته ایم و کارمند های ادارت دولتی و سپاه را مجبور به شرکت در برنامه می کنیم تا بار دیگر یک تجمعی حکومتی راه بیاندازیم و به قول داداش حسین به سران فتنه بگوییم که «غلط کردید بیشمارید». این ما هستیم که بیشماریم. شما در نظرسنجی های اینترنتی که هر فرد می تواند ده ها بار رای دهد هم بیشمار نیستید و مجله تایمز هم این موضوع را خوب می داند. می داند که «لیدی گاگا» از شما بیشمارتر است. حتی آرای باطله از شما بیشمارتر است. شما تنها در فحاشی کردن، ناسزا گفتن، آشوب طلبی و اغتشاش بی شمارید و مطالب تان تنها در «بالاترین»، بالاترین رای را دارد. به قول سران فتنه بروید در فیس بوک تجمع کنید. بازهم بنشینید در آنطرف آب و بگویید وعده ما روز قدس،وعده ما  13 آبان، وعده ما 16 آذر، وعده ما 22 بهمن، وعده ما چهارشنبه سوری، وعده ما 2 خرداد، وعده ما 22 خرداد، وعده ما به قیامت… نشسته اید آنطرف آب و نمی دانید که آب از سرتان گذشته است؛ دارید آب در هاون می کوبید.

ما نه تنها تجمعات مان بلکه تمام وجودمان حکومتی است. اصلا ما مزدوران نظام هستیم. مزدور جمهوری اسلامی بودن خیلی بهتر از مزدور آمریکا و اسرائیل بودن است. ما چکمه پوش هستیم و این چکمه پوشی را بهتر از پوشیدن چکمه های پاشنه بلند تنگ می دانیم.

اتفاقا شهدا، هم حکومتی بودند، هم مزدور و هم چکمه پوش. برای حکومت امام زمان به جبهه رفتند و  چه زیبا مزدشان را از اباعبدالله(ع) گرفتند. ما هم می گوییم بسیجی واقعی همت بود و باکری. اتفاقا همت و باکری هم چکمه پوش بودند و حکومتی. اصلا هرکس که حکومتی تر، مزدور تر و چکمه پوش تر باشد، بسیجی واقعی تری است.

در سالگرد رحلت امام مان برای تان فاتحه می خوانیم و به روح بلند امام و شهدا درود می فرستیم و با صدای بلند می گوییم که «غلط کردید بی شمارید»…

بسیج و مقتضیات زمان

بحران های سال های اول انقلاب و تشکیل نیروی مقاومت بسیج
سال های اول انقلاب اسلامی با حوادث و رویدادهای متعددی از قبیل مبارزات مسلحانه گروهک های منافقین، ترورهای مسئولین، درگیری با گروه های تجزیه طلب در مناطق مرزی، عملیات تکاوران آمریکایی در طبس، کودتای نظامی نوژه و جنگ تحمیلی همراه بود. در همان سال های اول، نهادهایی جهت حفظ و حراست از نهال نوپای  انقلاب اسلامی تشکیل شد که از جمله می توان به تاسیس سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی و نیروی مقاومت بسیج اشاره کرد. تشکیل نیروی مقاومت بسیج مقارن است با سال 58 و اولین کارکرد آن را می توان در دوران دفاع مقدس مشاهده نمود.

ماموریت ویژه بسیج دانشجو و طلبه
فرمان تشکیل بسیج دانشجو و طلبه حاصل تدبیر و آینده نگری امام روح الله(ره) است که پس از پایان جنگ تحمیلی صادر می شود. در این فرمان کارکرد و ماموریت ویژه بسیج دانشجو و طلبه که فراتر از یک تشکیلات نظامی و  فراتر  از دوران جنگ است، تبیین می شود.

شروع تهاجم فرهنگی و دولت سازندگی
پس از آنکه دشمنان انقلاب از تهاجم نظامی ناامید می شوند، با تمام توان شروع به برنامه ریزی گسترده ای برای استحاله انقلاب می کنند. با وجود تاکیدهای مکرر رهبر عزیز انقلاب به مقوله تهاجم فرهنگی و تغییر میدان نبرد در اولین سال های پس از جنگ (ابتدای دهه هفتاد) این موضوع مورد توجه مسئولین انقلاب اسلامی قرار نمی گیرد. حضرت آقا بارها و بارها و با تعابیری مختلف این موضوع را مطرح می کنند و نسبت به آن هشدار می دهند ولی دولت سازندگی با توجه به وضعیت نا به سامان پس از جنگ شروع به بازسازی کشور می کند و سیاست های خود را با رویکرد توسعه اقتصادی طرح ریزی می کند؛ مسائل فرهنگی به حاشیه می رود و برخی از این سیاست ها به تنهایی عامل ایجاد فسادهای مختلفی می گردد.

«عده اى، سازندگى را با مادی گرایى اشتباه گرفته اند. سازندگى چیزى است، مادی گرى چیز دیگرى است. سازندگى یعنى كشور آباد شود، و طبقات محروم به نوایى برسند… این دو را با هم اشتباه نباید كرد. امروز عده اى به اسم سازندگى خودشان را غرق در پول و دنیا و ماده پرستى می كنند. این سازندگى است؟! آنچه كه جامعه ى ما را فاسد مى كند، غرق شدن در شهوات است؛ از دست دادن روح تقوا و فداكارى است؛ یعنى همان روحیه اى كه در بسیجی هاست. بسیجى باید در وسط میدان باشد تا فضیلت هاى اصلى انقلاب زنده بماند. دشمن از راه اشاعه ى فرهنگ غلط – فرهنگ فساد و فحشا- سعى مى كند جوان هاى ما را از ما بگیرد. کاری که دشمن از لحاظ فرهنگی می کند، یک «تهاجم فرهنگی»، بلکه باید گفت یک «شبیخون فرهنگی» یک «غارت فرهنگی»  و یک «قتل عام فرهنگی» است. امروز دشمن این كار را با ما مى كند.»
رهبر عزیز انقلاب 71/4/22

دیروز، امروز و فردای انقلاب فرهنگی

دست نوشته ای بر روی نرده های دانشگاه تهران در جریان انقلاب فرهنگی سال 59

آیا ما(دانشجویان نسل سوم انقلاب) نیز ادامه تحصیل در دانشگاه های آمریکایی را حتی برای یک روز، خیانت به ملت می دانیم ؟ و با وجود تاکیدهای رهبر عزیز انقلاب، نسل ما نیز توانسته است در راستای اسلامی سازی دانشگاه و مقابله با غرب زدگی قدمی بردارد ؟

چه کسی از آشکار شدن حقیقت وحشت دارد؟ ما یا شما؟

سال ها دانشگاه را با تجمعات و تحصن های اعتراضی شلوغ کردید. سال ها دانشگاه را به آشوب کشیدید و جوی ملتهب و متشنج ایجاد کردید. سال ها لشکر کشی کردید و از این طرف دانشگاه به آنطرف دانشگاه رفتید و شعار های ساختار شکنانه و تند سر دادید. سال ها در تریبون های آزاد و نشریات دانشجویی هر چه که خواستید مطرح کردید و به هر که خواستید فحاشی کردید. سال ها به بهانه های مختلف به کلاس ها ریختید، جلسات امتحان را به هم زدید و از زیر دست دانشجویان برگه های شان را
کشیدید. سال ها دانشجویان مذهبی را وحشی، چماق به دست، مزدور نظام، چکمه پوش و بی منطق خواندید. سال ها سعی کردید تا فضای خفقان و سرکوب را القا و با مظلوم نمایی از احساسات دانشجویان سو استفاده کنید.

و اما سئوالی که شاید سال های سال به آن جواب ندهید:
شما که خود را خدایان منطق، اندیشه و گفتگو می دانید، شما که خود را طرفداران آزادی بیان و اندیشه می دانید، شما که خود را روشنفکران ستم دیده از متحجران می دانید، شما که خود را قربانی ظلم و دیکتاتوری و استبداد می نامید، چرا هر گاه فرصتی برای ابراز دیدگاه های تان در فضایی آرام و بدور از هیایو و جنجال فراهم گردید پا پس کشیدید و میدان را خالی کردید. شما که برای تجمعات و لشگر کشی ها وجنجال آفرینی ها همیشه حاضر هستید و میدان را خالی نمی کنید، چرا در میدان گفتگو و روشن شدن حقایق لرزه به بدنتان افتاده و وحشت وجودتان را گرفته است؟ چه شده است که در این میدان سکوت کرده اید و دیگر بلبل زبانی نمی کنید؟